Decemberletter in English

By | december 11, 2016

Speaking with oma

Speaking with oma

dsc_0077

Dear friends,

When we overlook the past year in chronological order we first come to the birth of ……

Nathan!
He is born on the 1th of February, a big boy for Bart and Josca. Unfortunately we were very concerned about Josca at that time, because she had very bad complications after Nathan was born. So it took a longer time for her to recover. But we are thankful to our God, that now the things go finally better. Nathan is growing very well and from October I (An) have the privilege to take care of him one day per week.
On the picture: speaking with “Oma” – here he is 2 months.

                                              

Surgery Ad
Ad had the last year regularly gallstone attacks, very painful. The result was, that he had a gallbladder surgery om the 12th of May. He recovered very well. He was only one night in the hospital.   For a short time he kept quiet, but very soon I couldn’t hold him at home. There is always a lot of work in the GAiN office/storehouse and also in the Foodbank. We are thankful, that there are many voluntaries around him, and of course he tries to have one free day per week on Tuesday. But….there is almost always a “something” to do, so that he cannot stay at home….

Help transport to Greece/holiday (?)
We had planned our holiday in the 2th half of June. But the same idea had many of our voluntary truck drivers (most of them are 60 or older). They all want to go in holiday just before the very busy holiday time starts. Just in that time we had a truck full with food and other materials for a church in Thessaloniki (Greece). This church is helping the refugees there a lot.
So we decided to go ourselves, as a kind of holiday;). It was good to do this. On the picture you can see Cathy, standing in the middle between us. She holds a little girl, 10 years old, that has no mother anymore. It was very special to be in this refugee camp and to experience the love and hospitality of these people in such a desperate situation.

 

dsc_0028Finally we had at the end of July/begin of August a short holiday with our tent. Ad was every morning baking eggs outside and we walked also a lot. We like this simple way of holiday.

Thankful
We are thankful that we still have the health and the energy to do so much. We want to thank all the people, who support us, also  financially. Only in this way we have the financial possibility to go on.

We wish you all a blessed Christmas time and Gods blessings and his peace in 2017!

Ad & An

Dankbaar

By | november 29, 2016

Decemberbrief 2016 – Ad & Anneke Bor

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Als we de bijzondere gebeurtenissen van het afgelopen jaar even in chronologische volgorde zetten, dan komen we eerst uit bij de geboorte van ……….

Eerste gesprekje met oma

Eerste gesprekje met oma

Nathan!
Op 1 februari werd hij geboren, een flinke zoon van Bart en Josca. Helaas was het allemaal niet zonder zorgen. Josca moest een week in het ziekenhuis verblijven door complicaties na de geboorte. Het duurde dan ook langer voor ze weer een beetje opgeknapt was. Maar we zijn God dankbaar, dat alles uiteindelijk beter gaat. Nathan groeit als kool en ik (An) heb het voorrecht, dat ik sinds oktober een dag in de week op hem mag passen.

Operatie Ad
Ad had de laatste tijd regelmatig galsteenaanvallen, erg pijnlijk. Dit resulteerde in een galblaasoperatie op 12 mei. De operatie is heel voorspoedig verlopen, hij is maar 1 nacht in het ziekenhuis geweest. Even heeft hij het rustig aan gedaan, maar was al gauw niet meer te houden. Het werk blijft roepen! Zowel bij GAiN als bij de Voedselbank wordt het beslist niet rustiger. Gelukkig staan er veel vrijwilligers om hem heen, en probeert hij  écht wel om dinsdags een vrije dag te nemen. Maar ja…..om reden zus of zo lukt hem dat toch vaak weer niet….;).

1465930972972Hulptransport Griekenland/vakantie(?)
We hadden onze vakantie in de 2e helft van juni gepland. Een idee, dat veel 50/60-plussers blijkbaar ook hadden. Juist op dat moment stond er een trailer vol hulpgoederen en voedsel klaar voor een kerk in Thessaloniki (Griekenland), die veel hulp geeft aan vluchtelingen. En….op dat moment konden we dus geen vrijwilliger als chauffeur krijgen. De meesten hadden vakantie! Dus zijn we samen op pad gegaan met de vrachtauto. Het was mooi om te doen.

In het kledingdepot even samen met Cathy en een jong Koerdisch meisje op de foto

In het kledingdepot even samen met Cathy en een jong Koerdisch meisje op de foto

Op de foto zijn we met Cathy (midden), een vaste hulpverleenster uit de kerk, in het vluchtelingenkamp waar we een dag hebben meegedraaid. Heel bijzonder om vluchtelingen in zo’n uitzichtloze situatie te ontmoeten en hun gastvrijheid te ervaren (meer info: gainhelpt.nu en adbor.nl).

dsc_0028Uiteindelijk  hebben we, toen Moving-On en het magazijn van GAiN twee weken dicht waren, in het hoogseizoen nog een dag of 10 in Limburg gekampeerd, gewoon met de tent. ’s Morgens een eitje bakken in de buitenlucht (hier is Ad in gespecialiseerd;) en verder heerlijk wandelen. We hebben genoten!

Dankbaar
We zijn dankbaar voor de gezondheid en energie om nog zoveel te mogen doen. Graag willen we ook nu iedereen bedanken, die ons sponsort. Hierdoor hebben we ook financieel de mogelijkheid om door te kunnen gaan.

We wensen jullie allemaal fijne feestdagen en Gods zegen en vrede in het nieuwe jaar! En……altijd welkom!
Ad & An

Moldavie in vogelvlucht

By | november 25, 2016

De afgelopen dagen waren Ad en ik in Chisinau (Moldavië) op bezoek bij onze vrienden Alexandru en Ludmila. Ik heb al het een en ander op Facebook geplaatst, maar dat blijft toch een medium, dat snel verandert. Daarom hier nog wat meer achtergrondinfo.

Het was inderdaad “Moldavië in vogelvlucht”. Het is echt ongelofelijk wat je in een paar dagen ziet/meemaakt. We hebben genoten van de gastvrijheid van Alexandru en Ludmila en veel met elkaar gedeeld.

Een van onze doelen was ook het bezoeken van de oude dominee Boegajev in Tiraspol, het “Russische” deel van Moldavië. Ad heeft hier in het verleden heel wat hulpgoederen naar toegebracht en er zelfs zijn 50e verjaardag gevierd. Hij bewaart hier nog steeds heel bijzondere herinneringen aan.

Even een "staatsiefoto" met Luba en Anatoli Boegajev - rechts Alexandru

Even een “staatsiefoto” met Luba en Anatoli Boegajev – rechts Alexandru

 

Het is wel apart om aan den lijve te ervaren, hoe gesloten dit deel van Moldavië is. We kwamen om ongeveer 3 uur ‘s middags bij de grens aan en kregen permissie om tot 3 uur ‘s nachts te blijven. Ook werd uitvoerig gevraagd, wat we precies gingen doen.
dsc_0099

Onmiddellijk bij de grens (tevens taalgrens) werd er geen woord Roemeens meer gesproken/geschreven, maar was alles alleen maar Russisch. In dit gebied zijn al jarenlang Russische troepen gestationeerd. Ook bij de grens lopen soldaten met geweren en zie je tanks. Als je hiervan meer wilt weten, kun je het een en ander vinden op Wikipedia onder het kopje “Transnistrië”. Het is een verhaal, dat je bijna niet gelooft, eigenlijk zo dicht bij Europa….

In de kerk - iets naar achteren: Benjamin, de zoon van ds. Boegajev

In de kerk – iets naar achteren: Benjamin, de zoon van ds. Boegajev

We hadden een gezellig uurtje bij de familie Boegajev. Bij Ad kwamen veel herinneringen naar boven. Helaas gaat het met de Baptistenkerk van Boegajev niet zo goed. Heel veel jongeren verlaten Moldavië om zich in het buitenland te vestigen. Er zijn zo weinig kansen voor hen en de werkloosheid is zo groot, dat de kerk meer iets wordt van oudere mensen.

In Tiraspol voor het enorme standbeeld van Lenin, samen met Alexandru

In Tiraspol voor het enorme standbeeld van Lenin, samen met Alexandru

We bezochten ook nog het plein waar de slachtoffers uit de 2e Wereldoorlog en de burgeroorlog van 1990 tot 1992 worden herdacht. Deze oorlog ontstond, toen de Sovjet-Unie uiteenviel. Ook in deze burgeroorlog waren er veel slachtoffers. Groot strijdpunt was o.a. de taal: Russisch of Roemeens.
dsc_0104

Ogen

By | juli 4, 2016

 

IMG_20160615_082434Vakantie
1465885071804Dit jaar was onze vakantie heel speciaal. Kamperen is voor ons echt het ultieme genieten, maar dit jaar gingen we niet met onze oude vertrouwde Karstentent, maar met de vrachtauto. Eigenlijk lijkt het op kamperen, alleen was de vrachtauto de vervanging voor de tent. En zelf eten koken, dat lukte ook niet. Maar ‘s morgens even water warmen op een brandertje en vervolgens soms al rijdende weg een kopje oploskoffie drinken, ja, het leek soms net kamperen:).

1465930973211Hulptransport
Ad had al lang in zijn hoofd dat er een transport naar Griekenland moest. Hij had heel veel voedsel gekregen en wilde het graag bij de gemeente in Thessaloníki brengen, die zich inzet voor de vluchtelingen daar. Nadat het enorm slechte, modderige, kamp in Idomeni, nabij de Macedonische grens door de regering was ontruimd, kwamen er meer vluchtelingen in Thessaloníki zelf. De evangelische gemeente doet wat ze kan, maar heeft behoefte aan ondersteuning. In Griekenland is het leven zeker geen vetpot. Gelukkig wordt er vanuit stichting GAiN nu ook elke maand een hulpreis georganiseerd om de kerk hierin te ondersteunen.

Thessaloníki
Na een reis van vier en een halve dag (we moesten ook nog iets in Roman in Bulgarije afleveren), kwamen we vrijdagsmiddags in Thessaloníki aan. ‘s Middags werd de vracht gelost, o.a. met de hulp van veel jonge vluchtelingen. 13417495_1219837668048527_8744705814419407434_n-290x192Zij waren helemaal blij om ook een steentje te kunnen bijdragen. DSC_0036Vervolgens gingen we ‘s zaterdags onder leiding van Stephanos en Cathy, de vaste vrijwilligers van de kerk die dagelijks de vluchtelingen bezoeken, naar het vluchtelingenkamp. Dit was toch nog bijna een half uur rijden. Thessaloníki is een stad met een miljoen inwoners, dus de afstanden zijn er gewoon groot.

Ogen
In het kamp vielen mij vooral de ogen van de mensen op. Starende ogen, lege ogen, een vrouw, die zulke zwarte, verdrietige ogen had. Maar ook een jonge vrouw met sprankelende ogen. Ogen, die de hoop nog niet verloren hadden. We ontmoetten haar, toen we bijna weggingen. En ik had deze ontmoeting voor geen goud willen missen. Haar buurvrouw was zwanger van een meisje en zou al snel gaan bevallen. Ze had voor haar een prachtig wiegje gemaakt van een kiwi-doos en liet het ons vol trots zien. Jammer genoeg wilde/mocht ze niet samen met haar buurvrouw met het wiegje op de foto, maar alléén de wieg, dat mocht wel!

DSC_0062

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kleding en thee
Vervolgens gingen we in het kledingdepot, dat de kerk in het kamp heeft, kleine-baby-meisjeskleertjes bij elkaar zoeken en daar was de aanstaande moeder ook weer enorm blij mee. We deelden die dag ook thee uit, die we hadden meegebracht. Kleine druppeltjes vreugde…..

In het kledingdepot even samen met Cathy en een jong Koerdisch meisje op de foto

In het kledingdepot even samen met Cathy en een jong Koerdisch meisje op de foto

Ad zit hier even bij de pakken neer - het was dan ook heel warm - zo rond de 40 graden....

Ad zit hier even bij de pakken neer – het was dan ook heel warm – zo rond de 40 graden…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wil je meer details van dit transport? Kijk dan even op www.gainhelpt.nu

 

 

 

 

De volgende stap

By | maart 21, 2016

Een kijkje in de kerk - het kruis centraal

Een kijkje in de kerk – het kruis centraal

Nadat Ad contact met de evangelische gemeente in Thessaloníki gelegd had, volgde al snel daarna Willem met zijn truck. Tot onze vreugde konden we heel veel voedsel meegeven en ook warme dekens.

De vrachtwagen wordt afgevuld - v.l.n.r. Ad, Henk Noppe, Willem Twijnstra en Henk van Capelleveen

De vrachtwagen wordt afgevuld – v.l.n.r. Ad, Henk Noppe, Willem Twijnstra en Henk van Capelleveen

Bij het losplateau bij de kerk in Thessaloniki

Bij het losplateau bij de kerk in Thessaloniki

de spullen gaan via de goederenlift naar boven

Omdat de kerk gevestigd is in een voormalig industrieel gebouw, kon er gebruik gemaakt worden van de goederenlift, wel handig!

Veel handen maken licht werk - veel gemeenteleden kwamen meehelpen

Veel handen maken licht werk – veel gemeenteleden kwamen meehelpen

lossen in Thessaloniki

Helemaal klaar en veilig geparkeerd naast de kerk

Helemaal klaar en veilig geparkeerd naast de kerk

Op dit moment is een aantal mensen van de afdeling reizen van GAiN zich in Griekenland aan het oriënteren op de hulpreizen, die we naar Griekenland willen organiseren. Nader bericht hierover volgt spoedig. Houd de website van GAiN in de gaten!

Een stapje verder: Griekenland

By | februari 22, 2016

Omgekeerde richting
Om de vluchtelingenstroom in omgekeerde richting te volgen reisde Ad samen met Anton de Kok vorige week af naar Thessaloníki (Griekenland). Op dit moment zijn GAiN-teams nog druk bezig om hulp te bieden aan de Servisch-Macedonische grens, maar als Macedonië de toegang voor de vluchtelingen verder gaat blokkeren, verplaatst het grootste probleem zich naar Griekenland, een land dat zelf steeds verder in armoede belandt.

De afrastering bij de Grieks-Macedonische grens

De afrastering bij de Grieks-Macedonische grens

Chris en Laura Dakas
Ad heeft al meer dan 20 jaar contact met Chris en Laura Dakas, een Amerikaans stel, dat ook al meer dan 20 jaar in Albanië (Tirana) woont. Via predikantenconferenties hebben zij contacten in naburige landen. Op die manier ontvingen we de noodkreet uit Servië en nu ook uit Thessaloníki (Griekenland). Chris en Laura hebben hier een appartement en waren daar om Ad en Anton te begeleiden.

Contact met evangelische gemeente
Een van de contacten betreft een evangelische gemeente, die heel graag meer voor de vluchtelingen wil doen. Zelf hebben ze het niet breed, 60% van de gemeente is werkloos. Omdat GAiN op dit moment een behoorlijke hoeveelheid voedsel heeft, willen we via deze gemeente hulp gaan verlenen, waarbij ook de
noodlijdenden in de eigen gemeente niet vergeten worden.

Links voorganger Pavlov, rechts Chris

Links voorganger Pavlov, rechts Chris

De gemeente beschikt over een eigen kerkgebouw, waarbij de kerkzaal zich op de begane grond bevindt en de eerste verdieping helemaal uit opslagruimte bestaat. Hier is dus de mogelijkheid om goederen en voedsel op te slaan. We zijn van plan om eind februari/begin maart de eerste trailer met voedsel en dekens te sturen. Vervolgens zal de afdeling “reizen” van GAiN hier verder mee aan de slag gaan. Houd de website van GAiN (gainhelpt.nu) in de gaten!

Het kerkgebouw

Het kerkgebouw

De opslagruimte boven de kerk

De opslagruimte boven de kerk

Nathan

By | februari 7, 2016

Afgelopen maandag 1 februari werd onze jongste kleinzoon Nathan geboren, zoon van Bart en Josca. Het is een flinke jongen van ruim 7 pond. Helaas ging het met Josca niet zo goed en moest zij tot vandaag in het ziekenhuis blijven. Maar nu ze thuis is, vinden wij het toch wel erg leuk om ook via onze eigen blog hiervan te berichten.

Hierbij het geboortekaartje: Nathan, geschenk van God.

Nathan

 

 

 

 

 

 

 

Lieve groet van een dankbare opa en oma!

 

 

 

 

And now in English

By | december 23, 2015

SLEEUWIJK, DECEMBER 2015

Dear friends,

There is an old Dutch song, that says: hours, days, months and years, they fly like a shadow. These are old words for a current reality. For us it seems that time flies always faster. Maybe because we are getting older;).

We both are still very busy all the time and we admonish each other very often to take it more easy…..Happily we found the time for our family day in September, however the son of our second son was not with us then. He had found a part-time job just on that Saturday, 19th September. At this moment we are with 21 persons and we are expecting Bart and Josca’s baby, our12th grandchild, at the beginning of February!

DSC_0281

In the last year things didn’t change so much. Ad is still working for GAiN (www.gainhelpt.nu)  and the Foodbank. Anneke is still working in Moving-On (www.moving-onshop.nl). In May was Ad’s 65th birthday. For more information about this day and all other things that happened, you can look on our own website (www.adbor.nl).

We are very happy with our sponsors that helped us financially to do all the things we did. We had more than enough and we can see Gods loving hand in all this.

We wish you all Gods blessings and peace in 2016. And….you are always welcome in our home!

With love,DSC_0063

Ad & Anneke

December to remember

By | december 1, 2015

DECEMBERBRIEF 2015

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Een oud lied zegt: Uren, dagen, maanden, jaren vliegen als een schaduw heen. Oud taalgebruik voor een actuele werkelijkheid. Voor ons gevoel gaat de tijd echt steeds sneller. Iets wat waarschijnlijk ook te maken heeft met onze leeftijd. We zijn allebei nog steeds drukke baasjes en manen elkaar vaak aan om het wat rustiger aan te doen…..Gelukkig konden we nog wel tijd vinden voor onze familiedag, al blijft het steeds weer zoeken naar een datum waarop iedereen kan. We waren deze keer helaas niet helemaal compleet….Arjan (zoon van Jan en Nicolette) had juist een zaterdagbaantje in de fruitplukkerij en kon onmogelijk gemist worden. Inmiddels zijn we met z’n 21en en verwachten begin februari ons 12e kleinkind bij Bart en JoscaJ!DSC_0281

Verder zijn er in het afgelopen jaar geen ingrijpende wijzigingen geweest. Ad werkt nog steeds voor GAiN en voor de Voedselbank, Anneke werkt nog steeds, zelfs weer iets meer, in Moving-On. Wel is Ad inmiddels 65, iets wat jullie vast niet ontgaan is. Voor uitgebreide informatie hierover en over alle andere dingen, die het afgelopen jaar de revue zijn gepasseerd, scroll even naar beneden.

Graag willen we ook nu weer van de gelegenheid gebruik maken om onze trouwe sponsors te bedanken. Het heeft ons in het afgelopen jaar aan niets ontbroken en we zien hierin Gods liefdevolle Vaderhand.

We wensen jullie allemaal veel heil en zegen in 2016. En natuurlijk staat ons huis altijd voor jullie open, welkom!

Lieve groet,

Ad & AnnekeDSC_0063

Roland en Henk op weg naar Servisch-Kroatische grens

By | november 2, 2015

Roland en Henk - klaar voor de start andersOp dit moment vertrekken Roland Bosman en Henk van Capelleveen met een afgeladen truck richting Servië. De truck bevat voornamelijk kleding, dekens en tenten. Dankzij een speciale gift konden we vier grote tenten aanschaffen, die bedoeld zijn voor de catering aan de Servisch-Kroatische grens. Ook kregen we een prachtige bijdrage van de jeugd van VEG ‘t Veerlicht. Zij brachten € 610,50 bijeen door het veilen van diensten. Dit bedrag hebben zij bestemd voor hulp aan vluchtelingen.

Vorige week werden we benaderd door Chris Dakas, die al meer dan 20 jaar een multifunctioneel christelijk centrum in Tirana (Albanië) runt. Hij was met een groep mensen naar Backa Palanka vlakbij de Servisch-Kroatische grens gekomen, op uitnodiging van de voorganger, Jan Demiter. Het vluchtelingenprobleem daar is  immens, er is sprake van 5000 vluchtelingen in de “achtertuin” van de kerk.

12189751_10153723296467996_6999003730486243995_n

Chris en zijn vrouw Laura bezig met het uitdelen van water

Chris verzocht dringend om hulp en dit heeft geresulteerd in het transport, dat deze week plaatsvindt. Als je financieel wilt bijdragen, ga dan even naar www.gainhelpt.nu en klik het kopje “Hulp aan vluchtelingen” aan. Op bovenstaande foto zie je Chris en zijn vrouw Laura bezig met het uitdelen van water. Ook hebben zij een kinderwagen klaar staan voor een baby, die een paar dagen geleden geboren is.

Baby